Sǟlga vie’ntiz jarā.
Sastiepa muguru.

Ta vie’ntiz nabā kūožõst ulzõ.
Viņš sastiepa nabu.

Ku pi’ņ nūzõb i’lzõ, si’z ta ēņtšta vie’ntõb.
Kad suns pieceļas, tad viņš izstaipās.

Ta nūziz i’lzõ ja kōgiņ vie’ntiz ēņtšta.
Viņš piecēlās un ilgi staipījās.

Si’z gūogõ izā vie’ntõb ka’ggõl je’ddõpē’ḑõn ja pūškõb.
Tad zostēviņš izstiepj kaklu uz priekšu un šņāc.