Mis sa ve’l ä’d tǭ’?
Ko tu vēl negribi?

Minā u’m se piški ve’ļ.
Es esmu tas mazais brālis.

Vadān vȯ’ļ vȯ’lmõst vēļa, sīepierāst ku i’zt vēļõt jo ne’i piškīži lešti ve’jjõ.
Vadam bija jābūt skrajam, jo neļāva jau tik mazas butes ķert.

Ta lǟ’b ǭ’riņi vēļagõm.
Viņš iet drēbes klapēt.

Veļūb tȭlaks ǭ’rõntõ.
Velē ar vāli drēbi.

Ta u’m mi’nnõn ne’i jūsõ, ku mit sa’mtõ ä’b vēļ astõ.
Viņš pie manis tā [pieķēries], ka ne soli neļauj spert.

Ma vēļõb tä’mmõn jõ’vvõ riekkõ.
Es novēlu viņam labu ceļu.