Lūomõd a’ilõbõd, tabār sǟlgas.
Lopi skrien, asti gaisā [~ mugurā].

Ta a’ilõb, tabār jālgad va’isõ.
Viņš skrien, aste starp kājām.

Tabār u’m mǭsõ, ku u’m uid.
Aste ir lejā, kad ir kauns.

Mis sa kǟ’d mi’n tabārs?
Ko tu staigā man astē?

Kis pi’ņņõn tabār nustāb, ku mittõ ta ī’ž.
Kas sunim asti cels, ja ne viņš pats.