Pī’nõb mingizt a’žžõ, krežīļtõ.
Pin kaut kādu lietu, grozu.

Pī’nõb lāngast.
Pin dziju.

Lind pī’nõb pie’zzõ.
Putns vij ligzdu.

Ta pī’nõb krežīļtõ strǭțõks le’bbõ.
Viņš caurvij grozu ar stiepli.

Ro’vz vȯļļid jarā pīņdõd.
Cilvēki esot nomocīti.

La’z pä’zzõg pagāst tsentõrõ, Dūoņigõ, vȯ’ļ pīņõmõst i’bbiztõks pi’ds jo’ugiži riekīdi.
Lai nokļūtu pagasta centrā, Dundagā, bija jāmokās ar zirgiem pa smilšainiem ceļiem.