-
āda
nǭ’gõ (~ nǭ’gidi) gērõ
ģērēt ādu (~ ādas)nǭ’gõ tǭmiņtõ
miecēt ādunǭ’gõ vien’tõ
stiept ādu ~ lāpīt slinkumueņtš nǭ’gõ vȯidõ
sargāt savu ādukas või nǭ’gõst ulzõ pu’ggõ
līst vai no ādas ārāPǭļaz nǭ’gõ pidāb lūd ku’bsõ.
Plika āda satur kaulus kopā.Kengšepād vie’ntizt nǭ’gõ lāista pǟl.
Kurpnieki stiepa ādu uz liestes.Ma āndab tä’mmõn nǭ’gõ pǟlõ.
Es sadodu viņam pa ādu.Ma tī’eb tä’m nǭ’gõ tuļīzõks.
Es sakuru viņam pirti [~ pataisu viņa ādu karstu].Nǭ’gõ vie’ntimi u’m lāškantimi.
Slinkuma lāpīšana [~ ādas stiepšana] ir slinkošana.Nǭ’gõ võtāb jarā.
Āda tiek noņemta.
Vārdi
