Ni ma sǭb sīe lōz, ni ma sǭb sīe ažā.
Tagad es dabūju to lozi, tagad es dabūju to lietu.

U’m lǟ’mõst lōzidi viedām
Jāiet vilkt lozes.

Si’z lōzizt, kīen se ni um.
Tad lozēja, kam tas nu ir.

Lāmbaz lozūb mǭsõ.
Aita gulšņā zemē.

Mis sa lōda jūsõ lozūd!
Ko tu gulšņā pie galda!

Magūb seļļiz ložā pǟl; sǟlõz mingi kuoț u’m pǟlõ ja ta u’m n’ei ku benk või midēgõst seļļi tī’edõd.
Guļ uz tādas lažas; tur kāds maiss ir virsū un tas ir tāds kā sols vai kaut kas tāds uztaisīts.