Rāndas u’m pǟgiņ kǭvidi.
Jūrmalā ir daudz gliemežvāku.

Ma te’i sīe kovālst pǟstõ.
Es izdarīju to aiz gudrības [~ no gudras galvas].

Või mēg ūomõ ne’i kovālstõ pǟstõ jūobõnd?
Vai mēs esam no tik gudras galvas noreibuši?

Kovālnikā u’m se, kis mūoštab ne’i je’llõ, kui ta set igānõz tǭ’b.
Gudrinieks ir tas, kurš prot tā dzīvot, kā vien viņš grib.

Kovālõzt võib pǟ’zõ a’jjõ.
Gudrību var dzīt galvā.

Kovāltõb, tǭ’b ūd pǟl tī’edõ, mõtlõb.
Gudro, grib pa jaunam darīt, domā.

Ta ī’ediz ī’d piškīz kõuvõ.
Viņš nogrieza vienu mazu bērzu.

Kõvīstõks kõvīstõb.
Ar galodu trin.