Kõ’zzi ke’ž, kis tuļīnõst panāb ne’i ku šläukt.
Dusmīga roka – kas tūlīt liek, ka plaukš.

Ta ne’i ku tūlda sīlgõb, ne’i kõ’zzi.
Viņš tā kā uguni spļauj, tik dusmīgs.

Rištīng u’m kõ’zzi ne’i ku su’ž.
Cilvēks ir dusmīgs kā vilks.

Ta vaņtliz mi’n pǟlõ kõ’zzizt sīlmadõks.
Viņš paraudzījās uz mani ar dusmīgām acīm.

Ta sai krūz pǟlõ kõzīzõks.
Viņš sadusmojās uz krūzi.