Sõnad
  • liivi
  • läti
  • eesti
  • inglise
Search icon
kālma
{kālma}
substantiiv 46
  • a)
    haud

    ku’bbi kālma
    ühine haud

    kalmõ lǟ’dõ
    hauda minna

    kālmaks irmtõ
    hauaga hirmutada

    kālmast urgõ
    kalmust põgeneda

    Tǟnda set kālma opātõb.
    Teda õpetab ainult haud.

    Ta u’m ī’d jālgaks kālmas jõvā.
    Ta on ühe jalaga hauas juba.

    Ta u’m jo kālma aigās, ta ä’b ūo rištīng kȭrdas.
    Ta on ju haua äärel, ta ei ole inimese seisundis.

    Tuoizõn kōvab kalmõ, ī’ž sadāb sī’ezõ.
    Teisele kaevab hauda, ise sellesse kukub.

    Ku sa slikțõ jelād mi’nkõks, sa vīd mīnda kalmõ.
    Kui sa halvasti elad minuga, sa viid mind hauda.

  • b)
    kalm, hauaküngas

    knaš kālma
    ilus hauaküngas

    kālmidi tī’edõ
    kalme teha

Kālmad mäg
{Kālmad mä’g}
mitmeosaline kohanimi
kālmadrōda
{kālmad|rōda}
substantiiv 38
  • kalmuraud

    ne’i tȭlza veis nemē kālmadrōda
    nii nüri nuga kui kalmuraud

kālmadtarā
{kālmad|tarā}
substantiiv 39
  • kalmistu, surnuaed
kālmakiv
{kālma|ki’v}
substantiiv 59
  • hauakivi